Pestki z dyni na mocne włosy, paznokcie, kości i nerwy

Dynię i jej nasiona od dawna ceni się między innymi za wysoką zawartość cynku, który pomaga wzmacniać włosy i paznokcie. Prażone niełuskane pestki zawierają około 3 mg na garść (30 g), co daje jedną trzecią zapotrzebowania organizmu dorosłego człowieka na ten pierwiastek. Łuskane pestki dyni zawierają go nieco mniej – około 2,5 mg na garść. Różnica w zawartościach obu wersji nie jest duża, ale na pewno bardziej opłaca się wybierać pestki dyni w łupinach i w takiej formie chwilę podprażyć.

Inne cenne minerały obecne w pestkach z dyni to mangan, fosfor i miedź (poprawiają strukturę kości), a także magnez i żelazo (wspomagają układ nerwowy i krwionośny).

Zawartość składników mineralnych w 30-gramowej porcji suszonych łuskanych pestek dyni (Kaloryczność: ok. 180 kcal, indeks glikemiczny (GI): niski)

Przeciwgrzybicze i antywirusowe właściwości pestek z dyni

Pestki, ekstrakty i olej z nasion dyni w znacznym stopniu działają na drobnoustroje. Swoje właściwości antygrzybiczne i antywirusowe zawdzięczają obecnym w dyni lignanom. Lignany to związki roślinne, które w ludzkim organizmie spełniają ważną rolę w regulacji hormonalnej. Według ostatnich badań, wpływają również na białko o ogólnej nazwie interferon (IFN). Aktywują go i tym samymwzmocnione zostają mechanizmy obronne układu odpornościowego.

Zdrowotne i upiększające właściwości dyni. Swoje dobroczynne właściwości dynia zawdzięcza bogactwu witamin (m.in. z grupy B, prowitaminy A, witaminy PP i C) i minerałów (sody, potasu, magnzeu, wapnia, żelaza).

Pestki z dyni dobrym źródłem witaminy E

Witaminę E można spotkać pod różnymi postaciami. Jedną z nich jest alfa-tokoferol, którą ceni się za jej wysoką aktywność biologiczną. Oznacza to, że organizm jest w stanie lepiej ją wykorzystać. Pestki dyni nie są głównym źródłem alfa-tokoferolu, ale działają na zdrowie równie korzystnie, ponieważ są w niej zawarte wszystkie inne odmiany. W przypadku dyni, witaminę E znaleziono również pod postaciami alfa-tokomonoenol i gamma-tokomonoenol. Te dwie ostatnie formy zostały odkryte w jej nasionach całkiem niedawno, a ich antyoksydacyjne korzyści są obecnie tematem zainteresowań naukowców. Przypuszczalnie ich biodostępność może być większa, niż innych form witaminy E.